ÖYLE İSE A DOSTLAR BIRAKIN AĞLAYAYIM
O kocaman yılları gafletlerde geçirdim
Bana teslim bir kuştu gafil olup uçurdum
Bilmem ama belki de her imkanı kaçırdım
Öyle ise a dostlar bırakın ağlayayım.
Ağlamak yetmez bana sel olup çağlayayım.
Allah’a kulluk için gelinir şu dünyaya
Oysa ömrü harcadık ah oynaya oynaya
Şimdi surat sarkıyor bir baktım ki aynaya
Öyle ise a dostlar bırakın ağlayayım.
Ağlamak yetmez bana sel olup çağlayayım.
Artık vakit yanaştı menzil bile görünür
Seller akıp gidince akan sular durulur
Bilmem ki şu boynuma hangi yafta vurulur?
Öyle ise a dostlar bırakın ağlayayım.
Ağlamak yetmez bana sel olup çağlayayım.
Birer birer gittiler ana, baba, akranlar
Bir sevgili uğruna gece gündüz yananlar
Hani nerde ecdadın o tahtına konanlar?
Öyle ise a dostlar bırakın ağlayayım.
Ağlamak yetmez bana sel olup çağlayayım.
Hayat nedir ölüm ne anlamadım başında
Esir etti şu dünya ömrümün her yaşında
Bahar geçti, yaz geçti Şimdi ise kışında
Öyle ise a dostlar bırakın ağlayayım.
Ağlamak yetmez bana sel olup çağlayayım.
Tek girerim kabrime seven kalır burada
Ihlas amel yok ise ne yaparım orada?
Unutulup giderim bir köşede, ücrada
Öyle ise a dostlar bırakın ağlayayım.
Ağlamak yetmez bana sel olup çağlayayım
Giderim bir menzile ne amel var ne azık
Ömrüm geçmiş boşuna ettim kendime yazık
Sanki şu dünyaya çakmışım demir kazık
Öyle ise a dostlar bırakın ağlayayım.
Ağlamak yetmez bana sel olup çağlayayım
Can boğazdan çıkmadan elim açtım Rab sana
İman ile tövbeyi nasip eyle sen bana
Her günaha pişmanım ağlarım yana yana
Öyle ise a dostlar bırakın ağlayayım.
Ağlamak yetmez bana sel olup çağlayayım
Nuri Baş
Murat Hocam’dan (Çerkezoğlu)