Öyle İse A Dostlar Bırakın Ağlayayım

ÖYLE İSE A DOSTLAR BIRAKIN AĞLAYAYIM

O kocaman yılları gafletlerde geçirdim

Bana teslim bir kuştu gafil olup uçurdum

Bilmem ama belki de her imkanı kaçırdım

Öyle ise a dostlar bırakın ağlayayım. 

Ağlamak yetmez bana sel olup çağlayayım.         

Allah’a kulluk için gelinir şu dünyaya 

Oysa ömrü harcadık ah oynaya oynaya

Şimdi surat sarkıyor bir baktım ki aynaya

Öyle ise a dostlar bırakın ağlayayım. 

Ağlamak yetmez bana sel olup çağlayayım. 

Artık vakit yanaştı menzil bile görünür
Seller akıp gidince akan sular durulur

Bilmem ki şu boynuma hangi yafta vurulur? 

Öyle ise a dostlar bırakın ağlayayım. 

Ağlamak yetmez bana sel olup çağlayayım. 

Birer birer gittiler ana, baba, akranlar 
Bir sevgili uğruna gece gündüz yananlar

Hani nerde ecdadın o tahtına konanlar?

Öyle ise a dostlar bırakın ağlayayım. 

Ağlamak yetmez bana sel olup çağlayayım. 

Hayat nedir ölüm ne anlamadım başında

Esir etti şu dünya ömrümün her yaşında

Bahar geçti, yaz geçti Şimdi ise kışında

Öyle ise a dostlar bırakın ağlayayım. 

Ağlamak yetmez bana sel olup çağlayayım. 

Tek girerim kabrime seven kalır burada

Ihlas amel yok ise ne yaparım orada?

Unutulup giderim bir köşede, ücrada

Öyle ise a dostlar bırakın ağlayayım.

Ağlamak yetmez bana sel olup çağlayayım    

Giderim bir menzile ne amel var ne azık

Ömrüm geçmiş boşuna ettim kendime yazık
Sanki şu dünyaya çakmışım demir kazık

Öyle ise a dostlar bırakın ağlayayım.

Ağlamak yetmez bana sel olup çağlayayım   

Can boğazdan çıkmadan elim açtım Rab sana
İman ile tövbeyi nasip eyle sen bana

Her günaha pişmanım ağlarım yana yana

Öyle ise a dostlar bırakın ağlayayım.

Ağlamak yetmez bana sel olup çağlayayım  

Nuri Baş

Murat Hocam’dan (Çerkezoğlu)