Bir tohum attım uygarlığa
Çağ açtım çağ kapattım
Bir not düştüm insanlığa
İstanbul payıma düştü

Çıktım kutlu yolculuğa
Mazhar olmak için muştuya
Ayarladım her şeyimi
İstanbul’u almaya

Kanatlarım vardı sahi
Piri Reis’ten kalma
Adadım ben kendimi
O kutlu muştuya

Ant içtim İstanbul’u almaya
Sormayın neden niçin
O kutlu muştu varken
Mahal yok soru sormaya

Yeni doğan çocuklar
İstanbul’u sayıklar
Ben daha beşikteyken
Müjdelendi bu bana

Ahmet Kemal