KALP
ÇİZİKLERİ
Omuzlarımda
iki ayrı vebal taşıdım
Kendi
yaralarımı ben hep kendim kaşıdım
Bitimli zamanlarda
bitimsiz aşka düştüm
Hep bunu
hayal ettim, bu hayalle yaşadım.
İlk
fırtınada kök saldığım yerden koptum
Aşka
aşıklığımdan yanlış kalplere saptım
Hayallerim
olmasa nasıl yapardım bunu
Bir dağ
kardelenini gidip boynundan öptüm
Yarınsız
aşka düşen yürekleri ezikler
Çileye
hazır olun, sevdiklerin nazikler
Bilmediğim
yollarda çok düştüm çok ezildim
Düşmelerin
sonucu kalbimdeki çizikler
Bu
ömürlük nazları aşktan çok şey götürdü
Bitmez
sandığım sabrı günden güne bitirdi
Vedayı
hatırlatan o eylül sabahları
Gözlerimi
kapatan soğuk sisler getirdi.
Şairi
dinle gönül, acı var kaderinde
Sen
buldun sen kaybettin aşkı her seferinde
Kardelenin
açtığı yaraya sıkı sarıl
Kaşımadan
kanayan o yara çok derinde
04.03.2025/Samsun
İbrahim
COŞAR