Edebiyat ve Kültür Platformu
Kadar
Çok dinlenmiş bir acının sıcacık bıraktığı yatakta korkutucu bir serinliği esti bu akşam...
Cümlelerim derbeder olmuş bir halden bir hazal aldı.
Tıkandı nefesim sana koşan ayaklarım adım atamaz oldu. Şimdi sen pencere kenarında gelir diye bekleyen, gözlerini dikmiş kapıya dualar eden, o hiç kötülük değmemiş yüreğine su serpen yalnız bir talebe. Hem hal olduğun bu derin hislerin sebebi ne? Nasıl vuruldun iki çift göze? Nasıl da güldüm kendime? Aşka tarif versen seni bile değiştirirdi nihayetinde. Gönül beğendiğini değil, yürek verdiğini seçerdi. Ben akşamın koyu vaktinde demlenmiş çay gibi fokurduyorum kalbime, hata yapan insanı kabul etmekte mi vardı aşk, yoksa hata yapmayana mı gönül kayardı ? Bile bile aynı hatayı tekrarlayıp gülümsemekte mi barınırdı, aynı hatayı tekrar etmeyen gururlu da mı? Ben en derin nefeste en son verdiğim soluğun bahanesine dedim aşk diye. her bahaneler nefes alıncaya kadardı.
Kadar başlıklı yazı İhanet tarafından
02.04.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.