Kamboçya Ormanları

Çektim içime tirşe ormanları

Yeşil filin hortumundan

Kayıp şehirlerin gölgesinde çöken.

Kaybolmuştu ayak izleri

Keşfedilmemiş insanların

Yeşilliğin birikintilerinde…

Yol açtım Vişnu’nun geçitlerine

Kaybedip yolumu gamsızca

Kubbeleri arasında Angkor Vat’ın

Aradım yeraltındaki kayıp benliğimi

Eski çağlarda yaşamış olan

Kamboçya ormanlarında…

Islandım konuksever yağmurlarda

Yeşil çocuklar yetiştiren

Tanık oldum sararmış ölümlere

Kabuksuz armağanlar götüren

Ahşap tepsilerde

Ölmemiş şehirlere

Kamboçya ormanlarında…

Uyudum maymunların kollarında

Tutunarak sof sarmaşıklara

Uyandım yılanların dilinde

Atarak taşlaşmış derimi

Kamboçya ormanlarında…