Aral Gölü

Yürüyordum kıraç kalbimle

Uzun mevsimlerdir yağmur görmeyen

Nihayet bulmuştum öz yurdumu

Aral’a dalarken…

Çoktan buharlaşmıştı sular

Aral Gölü’nde

Buharlaşması gibi kaynar suların

İçimdeki kavurucu sıcaklarda…

Beslemiyordu uzun zamandır Amuderya

Hasta yatağındaki Aral’ı

Çare olamaması gibi

Kurak gönlüme akan umut sularının

Bulmuştum işte emsalimi…

Siyah kalpaklar giymişti Aral

Usanıp Kazak güneşinden

Kara kefenler atmıştım ben de

Mevta olmuş duygularıma

Kıyısında çölleşmiş suların…

Hapsedilmişti Aral,

Kum tanelerinin zindanında

Bitmeyen esaretim gibi,

Yârin gönül havzasına,

Suları çoktan çekilmiş…