Online Üye
Online Ziyaretçi

Yürüyordum kıraç
kalbimle
Uzun
mevsimlerdir yağmur görmeyen
Nihayet
bulmuştum öz yurdumu
Aral’a dalarken…
Çoktan
buharlaşmıştı sular
Aral
Gölü’nde
Buharlaşması
gibi kaynar suların
İçimdeki kavurucu
sıcaklarda…
Beslemiyordu
uzun zamandır Amuderya
Hasta
yatağındaki Aral’ı
Çare olamaması
gibi
Kurak
gönlüme akan umut sularının
Bulmuştum işte
emsalimi…
Siyah kalpaklar
giymişti Aral
Usanıp Kazak
güneşinden
Kara kefenler
atmıştım ben de
Mevta olmuş
duygularıma
Kıyısında
çölleşmiş suların…
Hapsedilmişti
Aral,
Kum
tanelerinin zindanında
Bitmeyen esaretim gibi,
Yârin gönül
havzasına,
Suları
çoktan çekilmiş…