İki Elim Yakandadır Sevgili Eski Sevgilim

Gurbetinde gurbetim üşüdü

Hasretin ömrümü çürüttü

Sımsıcak gülüşün

Masmavi gözlerin

Ben kokan yüreğin

Ve bir de bitmek bilmeyen ihanetin

Dağlar yüklense bu yükü

Kaldıramaz paramparça olurdu

Senden hicretimin on altıncı asrı

Sen ölüyken de bende yaşıyorsun

Ve ben hala yaşıyorken bile ölüyüm

Her esişinde hâlâ yüreğimden kan damlıyor

Sabahın seherine hâlâ hasretin vuruyor

Damlayken derya oldun

Yüreksızımken ömrümün azabı oldun

Şimdilerde beş vakit hüzün kokuyor

Her çift sözde efkâr soluyorum

Zamanla geçer

Gözden uzak olan gönülden de ırak diyorlardı ya

O da yalan çıktı

Çünkü ben hiç unutmuyorum

Hâlâ ayrılık peronları trafik lambaları gibi yanıp sönüyor beynimde

Sesin ambulans sesi gibi kulağımda çınlıyor

Her cenaze merasiminde yüreğimdeki sen misin diye bakmaktan yoruldum

Tabutun içinden bir gün sen çıksan nafile

Gözümde yaş kalmadı, ömrümden ömür

Sana kattığım manalar beni perişan etti

Senden başkasına açamadığım yüreğim iflâs etti

Senden başkasına konduramadığım gözlerimin feri söndü

Sen gittiğin gün ben öldüm

Ve biliyorum dirilişim kıyamettedir benim

İki elim yakandadır sevgili eski sevgilim


2012
Ethem BABRAK