Şehirler Arası Bir Yolculuk Gibiydi Gözlerin

Şehirler arası bir yolculuk gibiydi gözlerin
Ben hep yorgun
Hep sana müptela
Sense hep uzak
Şehirler sana tutsak bana yasaktı
Mesafeler hiç ama hiç bitmezdi
Annem her sorduğunda oğlum ne zaman diye
İçten içe bir ah çekerdim
Amaan anne derdim
Oysa içimden fırtınalar kopardı
Kalbim sana atar
Belki bir gün derdim
Sonra ihanetin gelirdi aklıma
Duymadan kimseler ağlardım
Hem de çocuk gibi
Yağmur yağarcasına ağlardım

Kalbim sana vurgun
Aklım sana tutkundu
Aşkı o zaman tatmıştım
Artık ben de yanacaktım anlamıştım
Şehirler arası bir yolculuk gibiydi gözlerin
Ben hep yollardaydım
Sana bir türlü ulaşamayan yollarda
Herkes sevdiğine akarken
Ben sadece sana gözlerine bakardım
İhanetin gelirdi yine yanı başıma
Bu yüzden hep ağlardım
Kaos düşkünü fahişeler gibiydi gözlerin
Ben her şeye rağmen gizli gizli bakardım

Dalardım gözlerine
Baktığım her yerde o gözler
Tattığım her azapta ihanetin
Kendimi senden seni kendimden
Saklanırdım oyun oynar gibi
Ama sonu acıklı bir oyun
Ağlayanı hep ben olduğum bir oyun
Ah gözlerin
En büyük sancım
Kendime olan ihanetim