İbrahim İn Ateşinde Yakıldım

İBRAHİM’İN ATEŞİNDE YAKILDIM

Hayallerle uçup, düşle coşmuşum

Uyandığım anda yere çakıldım

Belli ki yarınsız aşka koşmuşum

Dümdüz yolda karıncaya takıldım

Aklıma çektiğim büyük restimsin

Kalbime serdiğim sevgi postumsun

Sen gönül yarımsın, sanma dostumsun

Sevdim, hasret çarmıhına çekildim

Sandım ki sevginle duvarlar aştım

Güvendiğim dağlar yıkıldı, şaştım

Derin bir sensizlik içine düştüm

O zaman tükendim o an yıkıldım

Bu aşk beni rezil rüsvan ettikçe

Gönül verdiklerim nisyan ettikçe

Aşkın Nemrut’una isyan ettikçe

İbrahim’in ateşinde yakıldım

Coşari der Tanrım bu ne yanıştı

Duygularım imgelerle tanıştı

Kelimeler cümlelere dönüştü

Damla damla deryalara döküldüm

26.03.2025/Samsun

İbrahim COŞAR