Söndürme Işıkları Açık Kalsın Şu Perde

Söndürme ışıkları açık kalsın şu perde

Mengele sarmış  gibi şu gönlüm daralıyor

Işığa muhtacım ben zulmetse yaralıyor

Gördüğüm her silüet birer düşman sıralıyor. 

Sıkılır artık ruhum loş ve karanlık yerde

Söndürme ışıkları açık kalsın şu perde. 

Son günlerde karamsar bir havaya büründüm

Aslında ölmüşüm ben yaşar gibi göründüm

Duramadım ayakta yere düştüm süründüm

Karanlıklar bir ilaç değil bendeki derde

Söndürme ışıkları açık kalsın şu perde. 

Akşam olup kederim dalga dalga vurunca

Çelimsiz şu bedenim ona karşı durunca

Elim kolum tutmuyor gelip aklım sarınca

Bir garip ozanım ben türlü dertler var serde

Söndürme ışıkları açık kalsın şu perde. 

Gözlüyorum dünyayı o açık pencereden

Beynimi alıp yuttum bir isli tencereden

Neden ah sesi gelir söylen şu hançereden?

Bir ışıltı kalmamış gözlerimdeki ferde

Söndürme ışıkları açık kalsın şu perde. 

Özgür olmak isterim şu daldaki kuş gibi 

Dağı taşı kaplayan kar yağdıran kış gibi

Dünya yanıp yıkılsa umursamaz baş gibi

Olmadı asla gönlüm dünyada sim ü zerde

Söndürme ışıkları açık kalsın şu perde. 

Nuri Baş