Gönül Beni

Ben ne etsem nere gitsem
Gönül bana ne çileler çektirdin
Alıp başımı dağlara mı çıksam
Gönül beni tatlı candan bıktırdın

Olmazları hayal ettin aradım
Gönül bana her şeyimi yıktırdın
Sormadan düştüm geldim peşine
Gönül kalbi sen aşk ile yaktırdın

Koşuyorum hep ardından yoruldum
Gönül beni sen dertlere düşürdün
Değerli bir maden idim pul oldum
Gönül yolu düz ovada şaşırdım

Hep ileri dedin sen uslanmadın
Gönül dönmez giden ömür yolundan
Fer kalmadı gözde belin büküldü
Gönül ibret almazmısın ölümden

Mehmet Dağal bağlamada tellerim
Gönül sayende tükeniyor nefesim
Çekmiyor dizlerim tutmaz ellerim
Gönül pes kalmadı yaşam hevesim
MEHMET DAĞAL...