Edebiyat ve Kültür Platformu
Sessiz Bir Veda
Sağanak altında sırılsıklam,
Umutsuz bir hengâmenin içindeyim.
Bir anlık gök gürültüsü sarar her yeri,
Zikzak çizen bir sel gibi
Bir ileri, bir geri…
Buruk bir özlemin ortasında
Ansızın gelişini hatırlarım.
Bir saniyeye sığmadı mı her şey?
O sessizlik, belki de bir roman gibi…
Karamsarlığın melekleri
Yarım kanatlarıyla uçamazdı.
Çırpınışlar boşunaydı,
Tersinden çalışıyordu her şey.
Bir taş gibi, bir ağaç gibi…
Ne bir ses var, ne de bir seda.
Bir aynanın kırık iki yarısı,
Gönüllere yansıyan, dönüp dolanan...
Bu dünyada rahatlık yok.
Sözler mi tutulacak sanırsın?
Biliyorum: Asla.
Biraz empatim olsaydı, değil mi?
Çuvaldızı önce kendime batırırdım..
Sessiz bir veda,
Sonsuz akar yüreklere.
Güneş doğmuyor,
Ay bile gülmüyor artık.
Neye baksam buruk,
Neye baksam sessiz...
Hasretten arta kalan
Donuk hayallerle yaşıyorum.
Umut var mı?
Belki...
Daha uzaklarda, başka bir yerde.
mesakin-30/06/2025
💭
Sessiz Bir Veda başlıklı yazı mesakin tarafından
30.06.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 5
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.