ŞİİR DE HUZUR VERMİYOR BANA ARTIK
Artık ne mısra ne şiir ne beyit
Huzur vermez bana eskisi kadar
Her mısra içinde olsa bir gömüt
Gönlüm onu başka yerlerde arar.
Her şey oldu laşka şiirler bile
Kulağa hoş gelmez yakışmaz dile
Bir alaca karga konunca güle
Verir dala zarar yaprağa zarar.
Şiirin üstünü bürümüş bir kül
Üflesen külünü anlaşılmaz dil
Kalmamış ne adab ne usul ne yol
Ustaca söylesen de neye yarar?
Şiirden kalkınca vezinle hece
Güneş battı, oldu karanlık gece
Kelimeler girift manası cüce
Bir de argo, yoktur edeb ile ar.
Her söyleyen şair her söz de şiir (!)
Sözde ne mana var ne de bir fikir
Sahte bir aşk, olmuş şiirde zikir
Ruhsuz her kelime dili de yıkar..
Kırk yıl bu deryada döndüm dolaştım
Zannettim zirveye artık ulaştım
Meğerse çıkılmaz derde bulaştım
Yazdıkça gönlümü yakar ha yakar.
Yeni fideleri dikmeli derim
Yavaşça meydandan çıkmalı derim
Bence el eteği çekmeli derim
Artık kışa döndük gidince bahar.
(
Şiir De Huzur Vermiyor Bana Artık başlıklı yazı
Nuri Baş tarafından
4.07.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
