Boynuz Sesi

Yıllar evvel, yine bu aylarda, bu saatlerde dağda bayırda öküzlerimizi otlatıyordum. Onlar bizim sadece ekmek teknemiz değil; elimiz, kolumuz, sırdaşımız, dostumuzdu. Öyle usluydular ki… Çocuk aklı işte, boynuzlarından tutup sallar, sırtlarına at gibi biner, kuyruklarından çeker, bazen de otlanırken bacak aralarından geçip oyun oynardık. Oysa bilirdik, tekme atsalar oracıkta canımız çıkar ama biz çocukken korkmayı bilmezdik, sevginin ağırlığı aklımızdan ağır basardı.