Bir aþçýdan beklenen ve istenen yemek tarifidir, öyle ya, bir bankacýdan kalp ameliyatý yapmasýný isteyebilir misiniz? Ýþte malzemeleri: Buðday, nohut, kuru fasulye, kuru meyveler (kuru üzüm, kuru kayýsý, kuru incir), þeker, tarçýn, karanfil, nar, fýndýk ve ceviz ile hazýrlanýr. Damak tadýna göre portakal kabuðu, elma, kuþ üzümü, çam fýstýðý, file badem gibi ekstra malzemeler de kullanýlabilir. Ayrýca aroma vermesi ve renginin kararmamasý için süt ve vanilya kullananlar da yok deðildir. Yedi çeþit mi olmalý, on iki çeþit mi, bu size kalmýþ bir tercih… Kuru yemiþleri veya meyveleri seviyorsanýz sayýlarýný artýrabilirsiniz. Sonuçta bu, bizim geleneksel yemeðimiz; istediðinizi ekleyebilirsiniz.

Aþure bana hep insanlarý hatýrlatýr. Farklý karakterleri, düþünceleri ve inançlarý olan insanlarýn bir arada, bir kazan misali ayný dünyada kaynaþmasýný… Herkes kendi tadýný verir hayata ama sonunda ortaya güzel bir þey çýkar. Belki de aþureyi bu yüzden bu kadar deðerli bulurum. Çünkü o, yaþadýðýmýz coðrafyanýn kardeþlik, paylaþma ve dayanýþma kültürünün lezzetli bir temsilcisidir.

Aþure sadece bir tatlý deðildir. O, insanlarýn bir araya gelip kocaman kazanlarda kaynattýðý; komþusuna, akrabasýna, fakire, zengine ayýrt etmeden daðýttýðý; bereketin ve paylaþmanýn simgesidir. Bugün modern þehir yaþamýnda, belki çoðu þey gibi aþure de biraz unutulmaya yüz tuttu. Ama hâlâ bazý evlerde tencereler kaynar, evin içi buðulu bir sýcaklýk ve tarçýn kokusuyla dolar.

“Tatlý yiyelim, tatlý konuþalým” en sevdiðim sözlerdendir. Hiç dikkat ettiniz mi? Ýçindekilerin hepsi birbirinden hem protein hem þekil hem de renk olarak farklý olmasýna raðmen, kimse kimseyi ne kýskanýyor ne dýþlýyor… Bu renk cümbüþünün içinden bir lezzet þöleni çýkýyor.

Bizler de aþure gibi olalým; saygýlý, seviyeli ve adaletli…