Edebiyat ve Kültür Platformu
Veda Nöbetçisi
Veda Nöbetçisi...
Biri kader dağıtırken en başta,
senin avucuna bir filiz düştü, benimkine paslı bir taş.
Senin yolun günaydınlara çıktı,
benimki uğultulu bir hüzne.
Sen adımlarınla toprağı yeşerttin,
ben ayak izlerimde vedalar biriktirdim.
Şarkıların pencerelerden taştı, kalabalıklara karıştı,
fısıltılarım tren garlarında unutulmuş
tek bir eldiven gibi kimsesizdi.
Sen ellerinle yuvalar kurdun, sımsıcak,
ben parmak uçlarımla buğulu camlara dokundum,
giden otobüslerin ardından kalan boşluğa.
Mürekkebim biraz tuzludur dostum,
hem denizin soluğundan, hem gözyaşından.
Kelimelerim, tamamlanmamış cümlelerin hayaletidir,
kapanmış kapıların ardındaki yankı gibi.
Takvimim, hep son yaprağı kopmuş bir eylüldür.
Ama acıma bana.
Herkesin bir avuntusu vardır bu hayatta.
Kimi kavuşarak avunur, kimi unutarak.
Ben de yazarak.
Ben kalarak.
Ben ayrılığın şairi değilim;
vedanın onurlu nöbetçisiyim.
Ve her şiirim,
çoktan batmış bir geminin ardından denize bırakılmış
umutsuz bir mektuptur aslında...
Figen Aydınlı
16 07 22
Balya
Veda Nöbetçisi başlıklı yazı figen-aydinli tarafından
16.07.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.