Bir Şairin Ölümü

BİR ŞAİRİN ÖLÜMÜ

Yatıyor yüz hatları sert yastıkta bir ölü

Uzağa dalıp gitmiş yorgun gözleri açık

Dudakları çatlamış sanki geçiyor çölü

Karşılıksız bir aşkın yanan közleri açık

Hiç kimse bilmiyordu neler yaşadığını

Kış ortasında yanıp yazın üşüdüğünü

Yalnızlığın yarayı her gün kaşıdığını

Belli ki terk edenin kalpte izleri açık

Bir hasretlik yangını kalbini yakıyordu

Ruhundaki fırtına içini söküyordu

Dertleri dertlendikçe yazıya döküyordu

Dilinden düşmese de kalbin sözleri açık

Yapayalnız bir ölü yanı başında haplar

Dudağı ıslatmamış içi su dolu kaplar

Hangi şair ölür ki yaşıyorken kitaplar

Yüzü çarşaf örtülü yalnız dizleri açık

Yaşadığı dağların kar tutsa da tepesi

Şimdi dinleniyor kalp, kesilse de nefesi

Yazdığı şiirlerde kaldı şairin sesi

İmgelerde saklanan bütün gizleri açık

22.03.2025/Samsun

İbrahim COŞAR