Edebiyat ve Kültür Platformu
Gölgelerin Çığlığı
Başım ellerimde, gölgeler ağlar,
Sokak lambası dalları perdelerle aralar
Tebessümler kayıp, silüetlerde yitip,
Anlamı çalınmış hayat, dilsiz bir hitap.
Asfaltta bir taş, yerini yadırgar,
Tekmeledim, dert içimde volkan gibi çağlar.
Kaşıklar fısıldar, çatallar isyanda,
Derdim terket beni, kapımda umutlar yasta.
Neden sevinçlerim çalındı bir hırsız gibi?
Niçin vicdanınız sustu, sahte bir dost gibi.
Beni bana düşman ettiniz, setler örerek,
Sahte gülüşlerle ruhumu zincire vurdunuz, gerçek.
Öfke celladım oldu, duygularım zincir,
Etten kemikten bir gölge, kırık bir nehir.
Paralel yol gibi sevgiden uzak kaldım,
Böyle bir ben, değil benim, dertten doğan haldım.
Gölgeler soruyor: İnsan mısın hâlâ?
Kalbim bir yangın, ruhum kırık bir sala.
Tebessümümü ararım, bir an yeter, inan ki,
Sevgiye susamış yürek, bulsa siler gönüller talan ki
Gölgelerin Çığlığı başlıklı yazı mucahit-kurnaz tarafından
31.07.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.