Gitti

Bu dünya hanından

Niceleri konup göçtü

Siyahıyla beyazıyla

İzler bırakıp gitti

Ağlayıp güleni vardı

Çilesiyle sevinciyle

Bir lokma hayırlarla

Gönlü hoş edip gitti

Yolu çeken ayaklardı

Nice yollar yürüyenler

Tozu toprağına karışıp

Saçı sakalı ağırtıp gitti

Hayat oyun bir imtihandı

Hem acı hemde tatlıydı

Kurt kuzu masalı gibi

Sırlarla boyanıp gitti

Hazan'da sarı yaprak

Düşerse alır toprak

Her zaman cihattayız

Kimileri kefensiz gitti

Ne analar gözü yaşlı

Birilerin vicdanı taşlı

Bir ömür çile çeken

Baharı görmeden gitti

Hakikatin verdiği emir

İki nefes arası ömür

Anılardaki maziler

Resimlerde kaldı gitti

Sözlerimiz kaldı lafta

Dost düşman bir arada

Kayboldu eş dost arkadaş

Yalnızları oynayıp gitti