Edebiyat ve Kültür Platformu
Babama Sesleniş
Ben, bir tabutun tahtasına tutunan son kalp atışıyım.
Sessizliğin nabzında,
zamanın sönük kandili,
kayıp bir saatin ibresi.
Ve şimdi sen,
benden bir adım öndesin.
Gömleğimin yakasına takılı kırık bir güneş var artık.
Avucumda, ter temiz hatıraların.
Seninle konuşmak istiyorum baba..
Ama sesim ince bir duvardan geri dönüyor bana...
Ardına kadar açık kapılar ötesinde
hiç gidemediğim bir yol.
Yalnızlık, göğsümde ışığı solmuş bir gökyüzü.
Ve yalnız kalmak, sen yokken en zoru.
Hayat,
bir nefes kadar kısa.
Ölüm,
bir rüya kadar derin.
Biz,
iki ayrı alemin gölgesi,
birbirini bulmaya yeminli.
Bir gün, yollarımız kesişecek.
Toprağın altındaki her damla
gökkuşağını öpecek.
Ellerimiz birleşecek...
Ve işte ben o gün,
Sana gülümsemek için
son kez nefes alacağım.
O gün, gözlerim
bir daha hiç kapanmayacak.
“ve o gün, sonsuzluğa haykıracağım.
Artık ölmek yok baba !
Artık ölmek yok.
Babama Sesleniş başlıklı yazı Erkan Karanfil tarafından
02.09.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.