Yine Efkârlandım...
Yine efkârlandım dağlar misali,
Bulutlar başımdan eksik olmuyor.
Ben kurtuldum derken, gençlik hayâli
Çıkar gelir ama, yeri dolmuyor.
Kanıma işlemiş bir zehir var ki;
Yüreğim azapla gün gün eriyor.
Udumun telleri akortsuz sanki;
Çile, bam telimi an an geriyor.
Yapraklar yağıyor sonbaharıma,
Mevsimler ömrümü kışa itiyor.
Toprak göz kırpıyor ah- ü zârıma,
Yıllarla yarışım artık bitiyor.
Yıkıyor gönlümü kapkara mâzi,
Harabeye döndü her şey içimde.
Ruhum sanki bin yıl savaşan gazi,
Her savaşta dertler başka biçimde.
Çık ey gönlüm "bun" dan; zaman sürecek,
Umudu terk etme, ferah ol biraz.
Her kışın sonunda bahar gelecek,
Şayet ömrün varsa, önün yine yaz...
29.12.2013 Fatih-İST.
Enver Özçağlayan
(
Yine Efkarlandım... başlıklı yazı
enver-ozcaglayan tarafından
5.09.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
