Büyüdükçe

Ne kadar küçüktüm, ne kadar sancılıydı bakışlarım

Evet sancılıydı bakışlarım, ama yine de en güzel bakışlarımdı o sancılı bakışlar...

Büyümek;
...Küçükken kurduğun hayallere kavuşmak bumuydu..

Oysa çocukken kurduğum çocuksu hayallerimin hiç birini gerçekleştirmedim,kavuşamadım

Oysa ne güzel tozpembe hayallerim vardı küçükken, büyüyecektim, adam olacaktım, kurduğum tüm hayallere kavuşacaktım, aşık olduğum ingilizce öğretmenimi kaçıracaktım nede aşıktım babası vermeseydi kaçıracaktım,

Ki,planlarım da vardı buna dair..

Doğum günüme çağıracaktım, colasına hap atıp bayıltacaktım.. Vay hergele nah yapacaktın...

Olmadı

Zaten aşık olduğum ilk senesinde terk etmişti beni, tahini çıkmıştı

Hiç unutmuyorum öğle arası okuldan ayrıldı taksiye binmişti arkasında koşa koşa gitmiştim çocuksu sesimle *NE OLUR BENİ BIRAKMA BENİ* diye ağlayarak peşinden koşmuştum...

Oy dünde kalan tozpembe hayaller, adınız gibi toz'sunuz işte bir rüzgar esti mi, rüzgarla terk edersiniz...

Büyüdüm adam oldum, sancılı bakışlarım daha da acıdı,daha çok kan ağladı hayallerim..

Öğretmenimin BÜYÜĞÜNCE NE OLMAK İSTERSİN ? sorusuna hep titrek sesimle *SENİ KAÇIRMAK İSTERİM* cevabını vermesini ve sınıfın o kahkaka büyüsün özledim büyüdükçe..

Kahkaha atan sınıfın görüntüsü gözlerimde, maziye dökülen yaşlarda gözlerimde ,ikisi birden ağlar gözlerimde

S.D

BENİM İÇİN ACILARIN YIL DÖNÜMÜ OLAN 10 HAZİRANA BİR İSYAN