Mevki Şart

Kimsenin cebinde ve yerinde gözüm olmadı, şimdiye kadar, bundan sonra da olmaz. Ancak bir iş yerinde belli bir süre çalıştıktan sonra terfinin verilmesi gerektiği kanaatindeyim. Eğer verilmiyorsa ve yıllarca aynı pozisyonda, aynı ücrete çalışmaya değer görülüyorsanız, değersizsinizdir. Terfi sadece ücret artışı değil, görev ve sorumlulukların da artması demektir. “Az maaşım, az işim olsun, başım ağrımasın” diyorsanız, orası size kalmış.

Mutfakta çalışanlar iyi bilir; mutfakta bölümler vardır: sıcak, soğuk, pastahane, kasaphane, kahvaltı ve personel yemekhanesi. Bölüm fark etmeksizin temizlik kültürü olmayan ustalarla çalışmak çok can sıkıcıdır. Aldığını yerine bırakmayan, döken, kıran, her tarafı dağıtan… Bir de steward arkadaşlar vardır; bölümlerin ve ekipmanların temizliğinden sorumludur: yıkama, silme, parlatma, dezenfekte etme gibi.

Bir gün fırının gideri tıkandı ve pis sular bölümü esir almaya başlayınca steward ofisine vardım. Şef masasında oturuyor, keyfi de yerindeydi. Giderin tıkandığını ve gelip bakması gerektiğini söylediğimde bana şöyle dedi:

“Ben teknik servis miyim?”

Oysa arızanın ne zaman ve nasıl çıkacağını bilemezsiniz. Yetkiniz olmasa dahi, elinizden geldiğince müdahale ederek büyümesini engellersiniz; televizyon seyreder gibi seyretmezsiniz. Boyumdan büyük koca fırını zar zor iteleyerek pis bölgeden uzaklaştırmaya çalışırken aşçıbaşı yardımcısı geldi, durumu sordu,anlatınca  dedi ki: “Sen dokunma, öyle kalsın!”

O an bir kez daha anladım ki sözünün geçmesi ve işinin derhal yapılması için mevki şart. Yoksa sizi bazen kimse tınlamıyor; ne sesinizi duyurabiliyorsunuz ne de haklı olduğunuz durumlarda haklı çıkabiliyorsunuz.

“Teknik servis değilim” diyen şef, üç elemanıyla birlikte gelip bölümü bir güzel yıkadı.