Ah Gençlik

Gençlik, bir insanın hem en güçlü hem de en kırılgan dönemidir. Bugünün gençleri, geçmiş kuşaklardan çok daha hızlı bir dünyada yaşıyor. Teknoloji, sosyal medya, dijital ağlar ve sürekli değişen değerler sistemi, gençliğin yükünü de beklentilerini de büyütüyor. Açık söylemem gerekir ki bu devirde genç olmak gerçekten de çok zor,deli bir rüzgarın önündesiniz  ve durmadan sürükleniyorsunuz bilmediğiniz mecralara güya macera olsun diyerek.

Bir zamanlar sokaklarda top koşturan, deniz kenarında kitap okuyan, geceleri yıldızlara bakarak düş kuran gençlik; yerini ekranlara bakan, dijital dünyada yarışan bir kuşağa bırakmış gibi görünüyor. Ama bu değişim kötü olmak zorunda değil. Gençlik; nereye yönelirse, dünya da o yöne evrilir çünkü değişimin kalbi, daima gençlerde atar.

Bugün genç olmak, sadece okuldan mezun olmayı değil, kendi yolunu çizebilmeyi gerektiriyor. Gençler artık fikirleriyle dünyayı sarsabiliyor; bir paylaşım, bir sesleniş, bir fikir milyonlara ulaşabiliyor. Bu da gençliğe büyük bir sorumluluk yüklüyor: Yalnızca konuşmak değil, düşünmek ve dönüştürmek daha etkili oluyor.

Elbette gençliğin içinde fırtınalar da var. Kimi zaman anlaşılmamak, kimi zaman da beklentiler arasında sıkışmak… Ama işte tam da bu çelişkiler, gençliği diri ve cesur kılıyor. Çünkü gençlik, kabullenmekten çok sorgulamanın, susmaktan çok konuşmanın, geri durmaktan çok adım atmanın adıdır.

Gelecek, bugünün genç ellerinde şekillenecek. Bir telefon ekranından, bir kalemin ucundan, bir düşüncenin kıvılcımından… Bu yüzden gençlik; sadece bir yaş aralığı değil, bir inanç biçimidir. Umudu, direnci ve cesareti içinde taşır.

Gençlik, yaz mevsimine benzer;herkes sever ve ister fakat tez biter.