Dönüşü Olmayan Yol

DÖNÜŞÜ OLMAYAN YOL

Sabırda acemiyim sevmekte aceleci

Yardan uzak yaşayıp hasret çekmek ne feci

Deli gönlüme uyup çıkıverdim bu yola

Sevdiğim gönüllerde olduk iki mülteci

Ruhumda her gün artan burgaç çaresizliğim

Hükmünü veremiyor yargıç çaresizliğim

İçimdeki yangını şiirlerde haykırır

Canandan ümit kesmiş o iç çaresizliğim

Özlememek imkânsız severken gidenimi

Anlatsam inanmazsın tükeniş nedenimi

Yar gitti yarım kaldım, yalnız kaldım üşüdüm

Ayrılık titretiyor yorulmuş bedenimi

Yokluğunda her sabah boşluğa düşüyorum

Bulunduğum yer soğuk her gece üşüyorum

Sana kavuşmak mümkün olmasa da bir ümit

Belki rastlarım diye hep sona koşuyorum.

Coşari’yim gün boyu gözüm yolda nöbette

Özlemim tüm ruhumu hapsedecek heybette

Ancak inancım büyük, umudum ahirette

Dönüşü yok bu yolun, kavuşmak ahirette

15.10.2025/Samsun

İbrahim COŞAR