Bitirir İnsan

Ömür denen bir kadehlik badedir

Damla damla içer bitirir insan

Gençlik ise çabuk dolan vadedir

Ummana varmadan batırır insan.

Bahar dalı gibi çiçekler açar

Kelebek misali endamlı uçar

El ayak çelip kalınca naçar

Bir of çeker içten oturur insan.

Her yüze gülüne dost diye kanar 

Vurulur sırtından yüreği kanar

Üzülür kahrolur hicranla yanar

Dostluğa güveni yitirir insan.

Bir sevda uğruna mecnuna döner

Kararır dünyası ışığı söner

Eliyle kendini ateşe banar

Bu günü yarına yetirir insan.

Yokuş düz demeden ne yollar aşar

Nefsine yenilir insandır beşer

Pişmandır gözyaşı secdeye düşer

Hah-deyu tevbeyi getirir insan.

Dünya dedikleri bir nefeslik han,

Issız bir vadide kurulur kervan.

Ahiretin tarlasıdır bu cihan,

Ne ektiyse onu götürür insan.

Dün eskide kalır doğan gün yeni,

Kalan çabuk unutuyor gideni.

Ruha giydirilen o ipek teni,

Kara topraklara yatırır insan.

……Meryem Keskin…..

……17.09.2025…….

…..6.+5.11.hece……