Edebiyat ve Kültür Platformu
Zamanın Durduğu O An
Hatırladım yine, bir akşam üstü,
İçim içime sığmıyor,
Kaynıyor yüreğim, bir kazan gibi ..
Bu ne hâl, bu ne sızı?
Acımı acı, ama tatlı bir his,
Yakıyor o derin bakışın
Olmuyor, hiçbir şey olmuyor.
hiç bir isteğimiz olmuyor
zamanın durmaması olmuyor
eskiyeceğiz beraber bir gün
İçimde yine depreşti o duygu
Bir mükemmelliğin yankısı gibi.
Bir bal fıçısı mıydı ne ?
Kim yerleştirdi böyle onu gönlüme
Bu kalp, kavuşma isteğiyle yanar.
Olsa da neye yarar ,bu eskiyecek yerde?
Burası için yaratılmadık ki...
Bundandır, bu dünya dar gelir bize
Zaman durur o an,
Ve görürüm seni.
Artık ne zaman vardır,
Ne mesafe aramızda.
Bir ışık gibi dokunursun,
Ama bu kez acı değil.
Hasret sona ererken yüzler güler.
Biliyorum,
Burası için değiliz
Ama hasretin sona erdiği yeri bekleriz
Belki orda çiçek açacak gönüller…
mesakin-09/11/2024
Zamanın Durduğu O An başlıklı yazı mesakin tarafından
09.11.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 5
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.