Bir Ömrün En Kimsesiz Şiiri

ÖMRÜN ŞİİRİ 

Öyle kolay yazılmaz şiir dostum. 

Ya kalem yüreğe değer, 

Ya bir acı çöker derinden, 

Yada bir bakış düşer gecenin koynuna,

Vede bir gülüş savrulur rüzgârla birlikte,

Geceden sessizce..!

Sonra duygular yüreğe dokunur,

aşk dökülür, hüzün dökülür, 

Ve ömre sığmayan sızı dökülür.

Kanatır yaralı yüreği yerinden, 

Hüznüyle örter bütün âlemi. 

Ardından; 

Bir gülüş uğruna, 

Bir bakış uğruna, 

Nice geceleri tüketiriz, 

Ve nice ömrü yıkarız sessizce 

Böylece içimizde büyüyen sessizlik,

 Mürekkep olur, seller gibi taşar,

 Dökülür kalemden kâğıda, 

Ve bir aşkın, bir ayrılığın türküsü olur.

Kimi zaman gözyaşında ıslanır kelimeler, 

Kimi zaman sessiz bir çığlıkta kaybolur.

 Aaah kurban olduğum böylece her şiirin bedeli ödeniverir zaten,

 Ya bedenden, ya da gönülden...

Ve sonunda 

Sanki içinden bir çığlık! 

Ey suskun yürek..! 

Ne çok hikâyen var anlatılamayan, 

Ne çok yaraların var sarılamayan diye seslenir derinden.

Velhasıl; 

İşte böyle yazılır,

 Bir satıra,bir mısraya sığmayan,

 Bir ömrün en kimsesiz şiiri.

GAZİ ÇAKMAK (Özburun/Bolvadin -Afyonkarahisar)