Bir Gole Bir Göz

“Benim saçım beyaz mı, siyah mı?”

Berber ise istifini bozmadan makasını şakırdatır ve şöyle der:

“Az sonra önüne düşünce görürsün.”

Kimlerin siyah, kimlerin beyaz olduğunu da işte öyle gördük akşam. Sahada yaşananları görünce insan, “Bu bir derbi miydi gerçekten?” diye sormadan edemiyor. Ne heyecan vardı, ne akıcı oyun, ne de bol pozisyon… Yıllardır birbirini tüketen iki camia; sanki dünya kupası finaliymiş gibi havasını basıyor fakat oynanan futbol umut vermiyor.

Son dakikalarda gelen golle bir taraf yıkılırken diğer taraf gözyaşlarına boğuldu. Fakat belki de içimizde gizli bir ses “keşke her iki taraf da puan kaybetseydi” diyordu; çünkü kimse gerçekten kazanacak bir oyun ortaya koymadı.

Bir futbolcumuzun gözüne yabancı cisim atanlar hakkında elbette hukuki süreç başlatılacaktır. Ancak şunu sormak gerek:

Bir gol uğruna bir göz değer miydi?

Üstelik gelenek bozulmadı. Bu iki takımın futbolundan çok yine sahadaki olaylar konuşulacak. Eskilerin kıran kırana maçlarından artık eser yok; rekabetin adı var, tadı yok.

Avrupa’da hedef peşinde koşuyorlar ama bu oyunla ne kadar ileri gidilebilir? Taraftarın sabrı var ama umudu her geçen gün azalıyor. Tribünlerde yankılanan coşku, sahadaki ruhsuzluğa çarpıp geri dönüyor.

Bazen soruyorum kendime:

“Acaba berber haklı mıydı?”

Saçların siyah mı, beyaz mı olduğunun bir önemi yok. Mühim olan kafanın içindeki hâl…

Sahadaki sorun da renklerde değil;oyunda, mücadelede ve ruhun nerede olduğunda.