Ağlıyorum

Tövbeler dudağımda; zalim nefsim azapta.
Böyle değildim; bana ne olmuş, ağlıyorum?
Taştan katı yüreğim gelmezdi zapturapta;
Nedamet dehlizinde kaybolmuş, ağlıyorum.
 
Baştan aşağı irin; üstüm başım kan revan.
İçindeyken, silkinip, ruhum etti feveran.
İman bağlarım harap; gülistanımsa viran.
Gözyaşıyla yeşeren gül solmuş; ağlıyorum.
 
Çevirince Allah’a yönü ve duyuları,
Söküp attım şeytanın doladığı yuları.
Nura döndü tenimde şadırvanın suları;
Esef edip ömrüme, gam dolmuş, ağlıyorum.
 
Gönle yağan yağmurun sığındığım sisinde,
Mağfiret bekliyorum ezanların sesinde.
Hidayet sabahında, cami seccadesinde,
Bir derviş hırkasında can bulmuş, ağlıyorum.
 
Mücella Pakdemir