Bir Gün

Bir Gün

Bir gün

Adımlarımın sessizliğiyle değil

İçimde taşıdığım sözlerle var olacağım.

Bir gün

Oturduğumuz bankların gölgesinden

Paylaştığımız akşamların hatırasından doğacağım

Birlikte baktığımız gökyüzünün ışığını yeniden çağıracağım.

Eksik bırakmam kendimi

Çünkü eksik olan her şey kalbimizi yarım bırakır

Çoğaltmak isterim çünkü çoğaldıkça insan oluruz

Seninle öğrendiğim ne varsa bir nefes gibi içimde duruyor

Bir tebessüm bir sabır, bir dokunuş

Unutmak istemem

Çünkü unutursam yaşamanın anlamını da kaybederim

 Hatırlamak için yeniden nefes almak için orada olacağım

Bir gün, sessizliğin içinden çıkacak sesim

Sana sakladığım bütün sözleri taşıyacak

Bir gün gözlerimizin hatırladığı ışıkla

Yeniden doğacak akşamlar

 Birlikte baktığımız gökyüzü bir kez daha parlayacak

Eksik kalmamak için çoğaltacağım içimdeki sevgiyi

Çünkü azı bize yetmez çoğu ise bizi tamamlar

Seninle paylaştığım ne varsa hala içimde duruyor

Unutmak istemem

Çünkü unutursam kendimi kaybederim

Yanında sevilmek yeniden nefes almak için orada olacağım

Mehmet Aluç