Köyümün Güzel Gelini

kalkar sabahın erinden
sütünü alır sürüden
bal alır gibi arıdan
köyümün güzel gelini

alır kazmayı eline
vurur toprağın beline
türkü dolayıp diline
köyümün güzel gelini

kınalamış ak elini
toplar tütün yaprağını
siler anlından terini
köyümün güzel gelini

gelir pınarın başına
suyun içer kana kana
doldurarak testisine
yürür köyümün gelini

bekler onu ocak başı
gözlerinde duman yaşı
akşam için yapar aşı
köyümün güzel gelini

akşam karşılar erini
tutar heycanla elini
asmaz ona hiç yüzünü
köyümün güzel gelini

kölecioğlu der gelini
köyümün güzel gelini
taşır gönül sevdasını
mutlu eder yuvasını

Ahmet kölecioğlu 1990