Online Üye
Online Ziyaretçi
Ne kadar zormuş meğer sensizliği yaşamak
Karanlığın içine
daldığımda anladım
Izdıraptan betermiş
yokluğuna alışmak
Yapayalnız öylece kaldığımda anladım
Sen mişsin bu hayatta
tutunacak tek dalım
Enkaza dönmüş beden kalkmıyor elim kolum
Anladım ki sensiz ben
böyle aciz bir kulum
Sensizlikten sararıp solduğum da anladım
Lal olsaydı şu dilim
demeseydim sözümü
Kafama vurup şimdi dövmeseydim dizimi
Gözyaşımla yıkadım
sabah akşam yüzümü
Pişmanlıktan kederle
dolduğum da anladım
Bilmiyorum yeniden
güneş doğar mı bana
Hasretinle kurudum
yağmur yağar mı bana
Bu kalbime başkası
daha sığar mı bana
Sen yokken değerini bildiğim de anladım
Yattığımda gözlerim
tavana bakar durur
Pınar olur yaşlarım
sel gibi akar durur
Uyku tutmaz bu beni
kafaya takar durur
Geceleri uykumu
böldüğümde anladım
Bilmem nasıl çıkarım girdiğim bu girdaptan
Bir çıkış bulamadım
tükendim aramaktan
Eriyip biteceğim
inan bu pişmanlıktan
Tutam tutam saçımı
yolduğumda anladım
Eroğlu’na yaşamak
artık sensiz zor gelir
Sığmıyorum bir yere
saray bile dar gelir
Nereye baksam her an
aklıma hep yar gelir
Senden ağır cezayı
aldığımda anladım.
Yazarın
Sonraki Yazısı