Aşıkların Gönlünde Cefa Olur Har Olur

Aşıkların gönlünde cefa olur har olur

Tipisi eksik olmaz boran olur kar olur

Sevdası düşer gönle bir yiğide yar olur

Cefaya katlanmayan  ortalığa çıkmasın. 

Bir sevdanın ateşi yakar gönlü kavurur

Katar önüne onu dağa taşa savurur

Bazan cendere gibi kıvırdıkça kıvırır 

Sabır gerek cefaya hemencecik bıkmasın. 

İki gönül kavuşur arasında aşk olur

Diller sevda fısıldar name olur, meşk olur

Yürek denilen makam o sevdaya Köşk olur

Bir hoyrat eli değip sakın köşkü yıkmasın. 

Aşk badesin içmeyen gelmesin bu meydana

Gönül seyrangah değil benzemez ki bir hana

Kıyamaz ise eğer aşk uğruna bir cana

Aşk kayığına binip ummanlara akmasın. 

Sevda mıdır dünyada gönül derdine ilaç?

Aşka müptela olan elbet o em’e muhtaç

Sırtını dönme ona yaklaş kulaç ve kulaç

Gönül gönüle aksın ki  ok hedeften sekmesin. 

Eğer aşık söylerse sevdadan yana sözü

Sevda ceviz kabuğu aşk ise onun özü

Biri yanan alevdir diğeri kızıl közü

Alevle köz olmayan gönülleri yakmasın. 

Nuri Baş