Nasıl Yoksulum Sensiz

İnadına serin bir akşam

inadına sessiz...

Elbet bilir

aşkın lisanını bu şehir

ve elbet bilir

nasıl yoksulum sensiz…

Yorgun bir soluk

     gelir, düğümlenir boğazımda

en çok yüreğim acır

ne yana baksam senden bir hatıra.

Mazi buğulu bir hüzne çağırır…

Yüreğim toy

yüreğim hâlâ aynı körpelikte…

İntiharım gibi duruyorsun şimdi karşımda

intiharım gibi suskun ve tetikte…