Zaman Acısı

Bazan çocukluk da yapıyor insan.

Haince sızıp gitti diye.

takvim yapraklarından

zaman,

suskun bir kırgınlığı gömüp kalbine

bir gün küflü bir şarap gibi

terk edileceğinden korkup

hayat mahzenine

çocuklarla yarışıyor çocuklukta

Oysa içimizi sızlatan bu boşlukta

                      dingin bir aşktan başka,

hiçbir şey avutamaz zaman acımızı...

Bir gün terk edip o sırmalı tacımızı

karışmayacak mıyız karanlıklara?

öyleyse neye yarar bu sızlanış?

bu kendini yakan küflü nara?..