Bazan çocukluk da yapıyor insan.

Haince sızıp gitti diye.

takvim yapraklarından

zaman,

suskun bir kırgınlığı gömüp kalbine

bir gün küflü bir şarap gibi

terk edileceğinden korkup

hayat mahzenine

çocuklarla yarışıyor çocuklukta

Oysa içimizi sızlatan bu boşlukta

                      dingin bir aşktan başka,

hiçbir şey avutamaz zaman acımızı...

Bir gün terk edip o sırmalı tacımızı

karışmayacak mıyız karanlıklara?

öyleyse neye yarar bu sızlanış?

bu kendini yakan küflü nara?..


( Zaman Acısı başlıklı yazı MEDDAHİ tarafından 12.12.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu