Kırılgan Yüreğin Işığı

KIRILGAN YÜREĞİN IŞIĞI

Koyulaştıkça gecenin en ıssız rengi,

Seheri söktükçe titrer yüreğimin dili.

Doğmakta olan günün ilk ışığında,

Ruhum seni, bir sabi'nin özlemiyle arar.

Ey gözlerinin şiirden okyanusunun,

Masmavi düşlerinde kaybolduğum.

Soluğunu sessizliğime rüzgâr bildiğim,

Acemi bir dize olup, virgülsüz noktasız sevdiğim…

Sensizliğin her deminde yüreğimde bir şeyler eksik kalır.

Bir yıldız sönse, içime şevkin düşer yar!

Adının gölgesi bile ısıtır üşüyen yanımı,

Kalbim, sana varan yolları ezberlemekten yorulmaz… 

Bilsen..

Sensiz geçen her anda, içimde derin bir sessizlik büyür;

sanki dünyam, rengini unutur.

Ve bil ki, kalbimin en kuytusunda sakladığım sevdan,

her nefeste yeniden filizlenir…

Ve ben,

Ömrümce hasretini içimde taşıyarak

beklerim seni…

Çünkü sen, ruhuma yazılmış en sessiz duamsın..

                          GAZİ ÇAKMAK