Kirpiklerimden sızıyor, yüzünün silüeti.
Nadir anlar skalasında saklı çizgileri.
Bir cevher gibi ışıldıyor gün.
Gözlerimi kamaştırıyor ince, süzgün yüzün.
Sofistike bir hatıra sesleniyor,
Geçmişin tahta sofalarından.
Kapısı yarı açık kalmış bir çocukluk evi...
Bacasından yarı dumanlı bir huzur tütüyor.
Taş sokağında sek sek oynadığımız
Yolların kaldırımlarında geziniyor ruhum.
Senle ortak bir geçmiş çiziyorum,
Yüzü eskimiş resim defterime.
Geleceği olmayacak bir dua,
Kekremsi dilimde.
Fallara sığınmak gibi bir şey seni sevmek,
Çocukluğumun falcı teyzelerine özenerek!
Ne medcezirler yaşadım, seni özleyerek...
Keşkelerim oldu, yüreğim titreyerek...
Kanadına bağladım tövbelerimi, kelebeklerin.
Ömrü azdır, biliyorum...
Korkuyorum, yakarışım bilinmezse diyerek.
(
Kelebek Kanadı Korkular başlıklı yazı
nesrin-ozdemir tarafından
22.12.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
