Şiire sığınmış kahkahalar,
Bol güneşli günler dizdim dizelerime.
Kimi kez hazanlar, kimi kez sancılar
Sığdırdım kalemime.
Güz yağmurlarıyla silikleşti
Yazılarım kimi kez,
Kimi kez bahar yelleri esti yüreğimde.
Masum bir çocukluğu anlattım,
Dizleri yaralı, sözcükleri yarım.
Üstesinden gelemediğim geceleri,
Aydınlık sabahlara bağladım.
Bir kuş çırpındı hep kalbimin
Bir köşesinde.
Çiçekler kuruttum, eski şiir defterimde.
Manidar sözler buldum, masallara eş.
Destanlar düzdüm dilimde.
Çocukluğumdakinden daha çok
Oldu boyalarım.
Bir dünya kalabalıktan kaçarak,
Yalnızlıklar çizdim, kaderine bırakılmış.
Sokağına bile yabancı çocukların gözleri
Kalbimi dağladı, serfefil gecelerde.
Zifirî vakitlerde aynalar aradım
Yüzümü saklayan.
Ve gençliğimin tınılı sesinde,
Mor çiçekler açılsın istedim,
Bahçıvansız erguvan bahçelerinde.
(
Çocukluğumun Erguvan Bahçeleri başlıklı yazı
nesrin-ozdemir tarafından
24.12.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
