Kimsesiz -miş
En duygusal, en hassas benmişim.
Üstelik değişik de biriymişim.
Bütün bu sanrıların arasında fark ettim ki
kimsesizmişim.
Ben ki hiçbir zaman sevilmemişim.
Fırtınadayken en ufak karartıyı
hep liman zannetmişim.
Boşa kürek çekmişim,
hızlıca varmaya çalışmışım;
vardığım yerde ne bir liman
ne de bir can ...
Canımdan bezmişim.
Denizin en dibinde bile
güneşin olduğu yere yönelip
gülümsemişim,
Balıkların derdini
kendime dert edinmişim.
Kendimden uzaklaşıp
hep başkasını seçmişim.
Sanırım ben, kendim dışında
herkesi çok sevmişim;
bir kendime yetememiş,
kendime yetişememişim.
Hayatın çemberinden geçmiş,
sillesini yemiş;
sanki yirmi beş değil,
yetmişmişim.
Olduğumdan beri böyle yetişmişim.
Şimdi de kalkıp kendimden gitmişim.
Bir şiirin dizelerine gelmiş,
yerleşmişim…
Nesrin Taş
(N. T. )– 03.01.2026
(
Kimsesiz -miş başlıklı yazı
nesrin-tas tarafından
3.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
