Varlıkla Ve Hiçlik Arasında

İstemsiz durumlar alır gider başını;
hayat mücadelesi, ruh hâli sarar dört bir yanını.
Aklı vaka aramak şöyle dursun;
hüzün, şerbet olur yudum yudum içersin bir garip...
Eksikliktir bu, eksiklik;
Bazen maddi eksiklik, bazen manevi eksiklik...
Ruh, isteminde kaybolmuştur.
En rahat ettiği yer uyumaktır;
orada da kabuslar eşlik eder o sağ ve sol beyinciklere.
"Hiçbir şeyi kafaya takmam," dersin, vurdumduymaz olursun. Salak rolünü üstlenirsin Mesala;
yanından yılan geçse "A, yılan!" bile demezsin.
Bir de bakmışsın yılanla sarmaş dolaşsın.
Belki de hayat zorla çeker seni olayların içine.
Bulaşıktır hayat, bulaşık...
Evrenin en büyük parçası yapar seni, öyle hissettirir sana.
Bir de bakmışsın o evrende devenin kuyruğunda bir piresin... Yediğin yemekler tatsızdır...
En sevdiğin bile gözünde bir madde olur..
Bu vazgeçmişliğin ta kendisidir; her şeyden vazgeçişliğin...
Bulunduğun ortamlar yabancıdır sana;
gitmekle kalmak arasında hiç çelişki yaşamazsın.
Bilirsin, gittiğin yer de aynı...
İşte müjdeler olsun, bu nefsin doyum noktasıdır;
Ya da içinde bulunduğun durum, boşluğun boşluğudur....