Edebiyat ve Kültür Platformu
Oyun Oynuyorum Çocukluğumla
Dumanı üstünde taze ekmek kokusu
Topluyorum heybemde,
Çocukça sevinçlerim bitmesin diye...
Baba nasihatlarini özlüyorum hala.
Parmağım incindiği zamanki yaramaz,
Bir o kadar nazlı gözyaşlarımı da...
Ne çok hayal kurmuşum gecenin
Karanlığına gömülüp.
Gerçek mi rüya mı ayırt edemeden
Geçmiş yıllar meğer.
Babasının omzunda taşıdığı bir çocuk
Şımarması ruhumda saklı yine.
Eskiden beri büyümek istemeyen yanlarım,
Akıllanmadı şimdilerde bile.
Gül kurusu şevklerim var nispeten olgun.
Sevdalarda bıraktığım anne kokularım var.
Balkonumda sohbet ettiğim narin
Fesleğenlerim var, canayakın.
Bir fincan çay buharında kızaran yüzüm,
Aynada mahçup bakışlarım var hala.
Velhasıl seviyorum çocuk kalmayı.
Çocukluğumla oyun oynamayı,
Yalnızlıklara inatla...
Oyun Oynuyorum Çocukluğumla başlıklı yazı Psikolojist Nesrin Özdemir tarafından
12.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 12
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.