Toprak Ana Ve Zihni Derin

Bazen kelimeler on yıllar boyunca havada asılı kalır ve tam vaktinde, ait olduğu toprakta bir insanın yüreğine dokunur. Büyük usta Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun “Adını öğretmediler bize” diye hayıflandığı o mübarek adama, bugün Of’un dik yamaçlarından bir evladı olarak ben cevap veriyorum.

Bedri Rahmi, bir bardağın içindeki derinliği görür, o derinliğin ardındaki isimsiz kahramanı arardı. Eğitim sistemimizin uzak coğrafyalara gösterdiği ilgiyi kendi toprağının değerinden esirgemesine şu unutulmaz dizelerle sitem etmişti.

Onlarca yıl sonra, bu sitem dolu mısralardan tamamen habersiz, köklerimin tutunduğu Of/Hayrat topraklarından (eski adıyla Alano Sahod, şimdiki adıyla Pazarönü Mah.) ustanın bıraktığı yerden o bayrağı devraldım ve bu siteme bir şükranla yanıt verdim.

Bazen bir cümle, doğduğunuz toprakların kokusuyla birleşir ve zihninizde demlenmek için yıllarca bekler. Benim hikâyem; çocukluğumun geçtiği topraklarda başladı. 2021’in pandemi sessizliğinde, bu dik yamaçlarda çayla yatıp çayla kalkarken kalbime iki mısra düşmüştü.

Doğa izin verdi çay ekimine

Minnettarız bizler Zihni Derin’e

O günlerde Pazarönü’nün sisli dağlarına bakarken mırıldandığım bu dizeler, Facebook’un “Anılar” kısmında her yıl karşıma çıksa da hep bir yanı eksik kalıyordu. Meğer o dizelerin, Alano Sahod’un bereketli yağmurlarıyla tam demini alması için bugünü ve usta ile bu manevi buluşmayı beklemesi gerekiyormuş.

Çay, bizim buralarda sadece bir geçim kapısı değil; gurbete giden babaları ocağına döndüren, köyleri yeniden canlandıran kutsal bir bağdır. İşte bu bağın mimarı Zihni Derin’e, doğup büyüdüğüm mahallenin her bir taşından ve toprağından yükselen o minnet dolu sesimi dizelere yazdım.

Müsterih ol Bedri Rahmi ustam; senin “adını öğretmediler” dediğin o mübarek adamın adı artık dağda, taşta ve her demlikte yankılanıyor, yaşatılıyor. Çayı bize bahşedene ve o mucizeyi bize hatırlatan senin koca yüreğine selam olsun.

Siz yattığınız yerde huzurla uyuyun.