İmkansız Aşk

Yüreklere kor ateşini düşürüp serinlik veren tek duygudur aşk; “gözü kördür, kulağı sağırdır, ayağı topaldır, aklı kıttır” ne derseniz deyin, onun için hep eksik kalacaktır.

Son günlerde tuhaf davranışları vardı. Bir kimseyi en iyi, ailesinden sonra arkadaşları tanır. Dalgındı, rengi solgundu; sanki ıssız bir adada yapayalnız kalmışçasına çaresiz ve bıkkın görünüyordu. Hasta mıydı, borcu mu vardı, yoksa bir düşmanı mı? Usulca sokuldum yanına. Konuşmak istemediği her hâlinden belliydi ama bir yolunu bulup içini dökmesini sağlamalıydım.

— Reddedilmiş gibisin.

— Nasıl yani?

— Yoksa terk mi edildin?

— Korkuyorum.

— Neden?

— Her ikisinden de.

— Sıkma canını, olur böyle şeyler. Gider isteriz, vermezlerse kaçırırız.

— Boş ver, benimki imkânsız.

— Neden imkânsız olsun? İman varsa imkân da vardır. Yaparım aranızı, söyle bana; gider konuşurum ben o kızla.

— Yeter, uzatma!

— Bari adını söyleseydin be oğlum!

— Gerek yok. İmkânsız dedim işte. Öğrensen eline ne geçecek ki?

Meğer kadın, kendisinden yaşça büyükmüş ve boy boy çocukları varmış. Bu yüzden ne aşkını itiraf edebilmiş ne de evlilik teklifinde bulunabilmiş.

Ne derler: "Aşk,ota da konar b..da"

"Gönül kimi severse sultan odur."