Hiçlik
Bitmek bilmez
bitmez zaman ateş sönmedikçe,
sinmez sürur eteklerime
inmez içime sükûnet..
Ufka uzanıyorum sancımın aşkına
kirpiklerim sızlıyor yaş'tan,
pert gönül bu ağırlıktan
düşerken göz kapaklarım
saklar içimde kış, ikinci baharı.
Sanılanın aksine
gerçeklerin pençesi sivri değil artık
içime oturduğunda acıyor
ama iz yok
zaman durmuyor
ama renk yok.
Bilmek bile
hatırlanmıyor
sayı sonsuz
belki de hiç yok-tu.
Ama yaşamak en kısasıydı yolun
bir o kadar da geniş.. buna rağmen ölmeyi dilerdi,
düşlenenlerin ötesinde, bilinmeyen olmak isterdi
belki de hiç bilmemek...
(
Hiçlik başlıklı yazı
Ülkü Savaşçı tarafından
17.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
