O gece
Tüm ümitsizlerin gecesinden
daha karanlıktı o gece
bir silah patladı
sesi ve alevi yırttı karanlığı
Sallanıyordu
düştü düşecek
kanlı vücudu kaldırımla kucaklaşırken
hızla uzaklaşan adımlar duyuyordu
Beynini yakarken ölümün korkusu
gözleri fırlamış yuvalarından
ayakları yeri tekmeliyor
vücudu yılan gibi kıvrılıp seriliyordu
Korkutan bakışları hızla sönüyor
buzlu bir cama dönüşüyordu gözleri
Yanaklarından yaşlar akarken
göğsünü parçalayıp
çıkmak istemeye başlamıştı canı
Ah anam! dedi solan dudakları
hırıltı sardı gırtlağını
eceli gelmişti, anladı
koparıyordu hayatla olan bağını
çenesi yana düştü
Halbuki, ömrünce kaç kişiyi öldürmüş
Kaç kişinin ölüm fermanlarını imzalamıştı
Günahlarının bir tokadı
tüm korumalarını aşmış
vücudunu kaldırımda yere sermişti
Tarih
her zalim serseri için yazdığı gibi
geberip gittiğini
keyifle yazmaya başlamıştı o an...
Barbaros İrdelmen