19 Mayıs Çiçekler Bıraktığın Işığa Açar

Yenilmiş, yıkılmış,
küle dönmüş bir imparatorluk;
Osmanlı işgal altında bir yurt,
enkazında dersler bırakarak
karıştı tarihin tozuna.

Karadeniz’in serin kıyısında
Bir sabah bir adam çıktı Samsun’a.
elinde yalnızca inanç,
gözlerinde memleket.

“Bizi silemezsiniz,” dedi

sessiz ama sarsılmaz bir kararlılıkla.
Edirne’den Kars’a yeniden çizildi ufuk;
adı kondu toprağın: Anadolu.

Cephe cephe büyüdü direnç,
yorgun halkın avuçlarında
bayrak gibi dalgalandı umut.

Yedi düvel gitti geldikleri gibi

yenilginin ağırlığı ile

Bir millet yeniden doğruldu;
özgürlüğü kendi elleriyle yazdı.

Bir çatı oldu bu topraklar
ortak kaderde birleşenlere.
Bir ses kaldı
“Ne mutlu Türküm diyene.”

Aziz Atam

Adın minnetle yankılanır bu topraklarda
Bu mavi gök altında,
bu tuz kokan denizlerde,
yeşil kalan her yaprakta izlerin sürer.

Senin sayende

her bitki özgür renginde
bıraktığın ışığa açar çiçeğini.

Barbaros İrdelmen