Kış Güncesi
Ağaçların çıplak dili mevsim.
Ayrılıklar kümesi zaman.
Kekremsi yağmurlar sızıyor aramızdan.
Hırçın bir anın martı çığlıkları...
Avludaki şadırvandan çınlayan su...
Sabahlar, buza kesmiş serseri,
Sokaklarda, köşe başları sersefil.
Delilik, bu kışta sevmek seni.
Kışa benzer dar zamanlar.
Küle dönmüş eski sevdalar.
Hıncından çıldırmış mevsim.
Dağları bile kıskanıyor için için.
Karlı dağlar ayrılık düşürmüş ikimize.
Yollar yollara, yıllar yıllara düşkün.
Bu nasıl vuslat hikayesi?
Gece gündüze, gündüz geceye küskün.
(
Kış Güncesi başlıklı yazı
nesrin-ozdemir tarafından
29.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
