Şu dünyada öfkeye boğulmuş, birçok insan.
Öfke, hırs, hınç habis hislerdir, can yakar.
Haset, kin, nefret uzak dursun ademoğlundan.
Sevgiyle örelim yürekleri an be an.
Dilimize yakışmaz küfür, isyan.
Haksızlığa vicdanımız düşman.
Kalpte nur olmalı, yüzde ar.
Şu dünyanın başka özenilecek neyi var?
İyi huyla, güzelleşir bahçeler.
Büyür çiçekler, allanır narlar.
Yaradandan ötürü yaradılanı affet.
Güzel ahlak, iyi niyet ne güzel haslet.
Yıkılmaz onuruyla yaşayan elbet.
Başını eğme, dik durmak mağrifet.
İnsan olmak erdemi, yakışır bizlere.
Ne söz geçer, ne çare bulunur
Onulmaz gönüllere.
Dert, gam, tasadan ferahlasın kalpler.
Arınsın husumetten, dost olsun yürekler.
Şükürle açılsın göğe dualı eller.
(
Bir Demet Öğreti başlıklı yazı
nesrin-ozdemir tarafından
4.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
