Anilar

Bakarken resimlere

Eskilere dalarsın

Kağıt kalemı eline alırsın

Bir iki satır  not etmek istersin defterine

Düşünceler boğazında düğümlenir

Bir şeyler söyleyemezsin yüreğine

Bir burukluk sarar seni

Zaman daha çok  acıtır geçmişini

Parmakların kalem tutmaz olur 

Yaşatıklarını unutma ne olur

derin bir of çekersin içinden

Keşke o günlere birdaha dönebilsen

Bilirsin kırılan bardak toplanmaz

Hayıflanmaların seni kurtaramaz

Buz gibi olmuştur odanın içi

Sıcak bir çay bile ısıtamaz artık yüreğini

Bu esnada Renklerde  ararsın cennetini

Mesela Yeşile bakamazsın öyle delicesine

Kirlenmesinden korkarsın kibirsizcesine

Enerjisiyle  kuçak actı sana

Doğasıyla  hep mutluluk kattı hayatımıza

        Mawinin yeri apayrıdır bende

Sewgiliyle çok doştın gizlice denizin çewresinde

En zor günlerimizin tanığı oldu çok kere

Bir kez olsun  sırtını  hiç ters çewirmedi bizlere

Üzülntümüzde dalgaları hırcınlığyla

Mutluluğumuzda sakin tawrıyla

Mawiliklere dalmışız taa hep  uzaklara

Şimdi baktıkça anılara

Daha sıkı sarılıyorsun o sıçak dostluklara

Geldi geçti zaman

Elinde kaldı bir iki kirli hatıran

Uzulme bakarken fotoğraflara

Sewin o güzel anıları yaşadığına