Online Üye
Online Ziyaretçi
Bakarken resimlere
Eskilere dalarsın
Kağıt kalemı eline alırsın
Bir iki satır not etmek istersin defterine
Düşünceler boğazında düğümlenir
Bir şeyler söyleyemezsin yüreğine
Bir burukluk sarar seni
Zaman daha çok acıtır geçmişini
Parmakların kalem tutmaz olur
Yaşatıklarını unutma ne olur
derin bir of çekersin içinden
Keşke o günlere birdaha dönebilsen
Bilirsin kırılan bardak toplanmaz
Hayıflanmaların seni kurtaramaz
Buz gibi olmuştur odanın içi
Sıcak bir çay bile ısıtamaz artık
yüreğini
Bu esnada Renklerde ararsın cennetini
Mesela Yeşile bakamazsın öyle
delicesine
Kirlenmesinden korkarsın kibirsizcesine
Enerjisiyle kuçak actı sana
Doğasıyla hep mutluluk kattı hayatımıza
Mawinin yeri apayrıdır bende
Sewgiliyle çok doştın gizlice denizin
çewresinde
En zor günlerimizin tanığı oldu çok
kere
Bir kez olsun sırtını hiç ters çewirmedi bizlere
Üzülntümüzde dalgaları hırcınlığyla
Mutluluğumuzda sakin tawrıyla
Mawiliklere dalmışız taa hep uzaklara
Şimdi baktıkça anılara
Daha sıkı sarılıyorsun o sıçak
dostluklara
Geldi geçti zaman
Elinde kaldı bir iki kirli hatıran
Uzulme bakarken fotoğraflara
Sewin o güzel anıları yaşadığına
Yazarın
Önceki Yazısı